We zijn, na 5 uur rijden, eindelijk in Kalamata aangekomen. Leuke stad, zo op het eerste gezicht. Een hoop leuke barretjes etc. langs het strand, en vrij groot. Ik heb de hele weg gereden, en was op zn zachtst gezegd, best moe van het rijden. Mijn eigen schuld natuurlijk, want mijn collega had wel aangeboden een stuk te rijden, maar ik vind autorijden echt leuk en beetje stom misschien, ik rijd toch het liefste zelf,. ook omdat ik weet dat zij niet zo vaak gereden heeft en al zeg ik het zelf, autorijden is een van de weinige dingen die ik best goed kan...dus laat mij maar gewoon Griekenland doorcrossen, ik vind het wel best. Toen we hier aankwamen bleek dat ik nog 2 acco's moest doen die NOG 35 km verderop lagen, dus ik weer in de auto en scheuren maar, was best een end over die bergwegen. Kwam ik daar aan, zat er een heel oud Grieks mannetje op de stoep, dat bleek dus de eigenaar. Die man sprak alleen maar Grieks, dus het schoot echt voor geen meter op, want mijn Grieks is nog steeds knudde natuurlijk. Hij had het wel over septembrio en Athina weet ik veel, waaruit ik opmaakte dat ie in september weer terug naar Athene ging (je moet er maar je eigen interpretatie aan geven..;-). Enfin, hij zat maar tegen me aan te praten en sprak werkelijk GEEN WOORD en andere taal. Enfin, op een gegeven moment vond ik het wel best en heb rechtsomkeert gemaakt. We kregen een diner aangeboden van de hotelmanager omdat we hier werken, dus dat was wel heel aardig. Nog even een duik genomen in zee, mmmmmmmmm erg goed, leuk strand ook. Mooie streek hier, valt me echt mee. Ik was nooit zo'n Griekenlandfan, maar dat verandert nu toch wel een beetje. Spetses was leuk gisteren, ook met paardenkoetsjes enzo, en hele leuke barretjes en winkeltjes (niet van die stomme toeristenwinkels maar eens wat anders). En deze streek is heel groen; het enige wat ik van Griekenland kende waren wat droge struiken tegen een berg, maar dit is dus andere koek. Echt heel mooi. Mijn collega is vanmorgen nog terug gegaan naar Vasilis (die hotelmanager van die acco waar ik een paar dagen alleen was) om een foto te nemen, want dat was ik vergeten en ik wilde niet teruggaan. Is gelukt, al staat zijn familie en zn vriendin er ook op, dat is wel weer minder. Maar ze heeft haar best gedaan, en het was al aardig genoeg van haar en natuurlijk ook lekker suf om terug te gaan, maargoed, ik zie m toch nooit meer dus wat maakt het eigenlijk uit. Zij was ook erg gecharmeerd van m trouwens, en dat kan ook bijna niet anders want het is echt een plaatje. Is echt een leuke jongen en is leuk gekleed etc. Kon ook bijna niet anders dan dat ie een vriendin had natuurlijk. Die vriendin slaat trouwens nergens op: heel mager, rood geverfd haar en heel wit, en niet eens een leuk gezicht. Maar wel heel vriendelijk, dus dat zal het m dan wel doen of zo. Ik weet het niet. De griekse vrouwen zijn sowieso niet echt dat je zegt: yes. Ik heb er misschien niet zoveel kijk op, maar ik vind er niet veel soeps aan. Maargoed, die foto is hopelijk gelukt en hopelijk ook nog een beetje van dichtbij. Is toch wel leuk om te hebben. Daarna kwamen we nog in een fikse regenbui terecht, want het weer is erg wisselvallig. De ene keer stik je de moord en is het 40 graden, de andere keer krijg je ineens een bak regen op je kop. Toen we op Spetses waren viel na 1 druppel de stroom al meteen uit op het gehele eiland.(..). Maar warm blijft het, een vest heb ik nog niet hoeven dragen en lange broeken zijn te heet eigenlijk. Wel leuk om weer met die collega te zijn, al vind ik het alleen eigenlijk ook wel best, want je hoeft geen rekening met iemand te houden, kunt dan gewoon je eigen plan trekken en dat is ook wel zo prettig. Nu moet je steeds toch rekening met elkaar houden en onderhoudend zijn enzo, en is soms ook best vermoeiend. Maar, het is wel OK. We zouden eerst met 1 auto alles moeten doen, maar hebben gevraagd of we vanaf morgen een extra auto kunnen krijgen want de plaatsen liggen te ver van elkaar om elkaar steeds op te halen. Gelukkig was dat goed dus vanaf morgen hebben we ieder een eigen auto...Nou, verder heb ik niet zo veel te melden eigenlijk...druk programma van de week, dus niet zo veel tijd meer voor internet denk ik. OK, ik ga weer terug en nog wat werk doen, morgen naar Chrani. OK xxxx PS deze post is van 29 juli

Nou ja, die hotelmanager viel bij nader inzien toch nog wel mee, hij was toch wel OK. Te lang om allemaal uit te leggen, want heb vreselijke haast. Moet vandaag van Porto Heli naar Kalamata rijden, en dat is ECHT een pokke-end. Gisteren leuke vrije dag gehad, naar Spetses geweest (eiland), heel leuk. Nu dus naar Kalamata, vrij grote stad aan de andere kant. OK tot snel! xxx

I feel like shit!!!!!!!!!!! Echt ongelofelijk kutklote@@$#$%#$%#$ en alles wat daarbij hoort. Heb het gehad met het alleen zijn en ben blij dat ik morgen weer met die collega ben. Voel me echt ZWAAR ZWAAR klote. Verveel me (werk is bijna af) en die hotelmanager is echt ZO'N ONGELOFELIJKE BASTARD, niet normaal. De honden lusten er geen brood van. Ik heb echt de neiging om alle glazen in zijn appartement stuk te slaan en het als een zooitje achter te laten, alles stuk. Maargoed, ik ben niet zo wraakzuchtig, al word je soms tot uitersten gedreven ;-). Ik doe dat natuurlijk niet, maar het zou wel zn verdiende loon zijn zeg. WAT een eikel. Hij weet intussen nergens van, want ik doe net alsof het me allemaal geen reet interesseert. Maar ik heb wel zin om m morgen bij het afscheid mn kaartje te geven en op de achterkant te zetten: "Almost thirty, but never met an asshole like you before..CU" Ik heb niet eens zin om het erover te hebben eigenlijk, dus het is voor jullie lezers natuurlijk niet zo bijster interessant wat ik nu allemaal zit uit te kramen want het is natuurlijk niet duidelijk wat er gebeurd is. En dat wordt het ook niet, want ik heb geen zin om in details te treden. Wees maar even blij met je saaie job daar en het druilerige weer, want dit werk, hoe leuk ook, is soms zo hard en oppervlakkig, dat ik me afvraag of ik hier uiteindelijk beter uitkom en niet geheel afvlak. Al die oppervlakkige contacten met al die mensen, steeds overal moeten wennen, en veel alleen, geheel op jezelf aangewezen zijn en je niet kunnen uitdrukken in je eigen taal; je blijft altijd "de toerist" of zoiets wat daarop lijkt. Nee, soms is het even NIET leuk en dat is dus nu. En tot overmaat van ramp ben ik in mijn tweede boek begonnen en dat boek boeit me totaal niet. Ik heb nog meer dan een week te gaan in een land waar ze alleen maar Griekstalige boeken verkopen en mijn boek is KUT. Eerst een boek van Fay Weldon gelezen, had ik in een mum van tijd uit, is altijd wel vermakelijk. Nu begonnen in "Tender is the Night" van Scott Fitzgerald. Reden: ik ken het nog van vroeger van Engels, en er werd altijd zo lyrisch over gedaan. Nou, net als bij Shakespeare (ik heb nooit begrepen wat daar boeiend aan is, er wordt altijd zo hoog over opgedaan maar ik vind het ZO strontvervelend) snap ik hier ook geen hout van. Rommelig, totaal niet boeiend, ik vind het eerlijk gezegd gewoon slecht. Dus nix meer te lezen ook want alle tijdschriften heb ik al uit. Bleg, life sucks..;-((((((((((((((((((((

Vandaag was het een beetje bewolkt, en het stond naar regen. In mijn appartement zeiden ze steeds: ik hoop maar niet dat het gaat regenen, maar ik hoopte het wel....heerlijk af en toe, zo'n verfrissend buitje!!! Maar helaas.....maar vandaag was goed te doen, al was het wel een beetje benauwd door die wolken, uiteraard. Vandaag vrij weinig gedaan, maar moet nog veel invoeren, ik ben nu klaar hier met de hotels bezoeken, dus dat scheelt, want dat kan ik rustig op mn balkon met een glas wijn doen..;-)
De hotelmanager is trouwens 25 en heeft GEEN vriendin (nee, ook niet getrouwd). Verder is ie vrij oppervlakkig, maar qua uiterlijk echt niet te versmaden....en dat appartementengebouw waar ik slaap is best wel heel leuk, want die hele familie werkt daar en ik moet naar die baby kijken en dat doen, en ik ken nu al aardig wat mensen zo langzamerhand. Wel grappig, alleen dan wel weer jammer dat ik zaterdagochtend weer pleitos ga. Maar ja, dat is altijd zo. Net als het leuk wordt moet je weer weg. Enfin, ik heb niks meer te melden, ga nu efe wat eten en daarna op mn balkon aan het werk want 's avonds is het wat koeler. Tot snel! x

Ok dan..eindelijk een internetcafe gevonden. Dat valt nog niet mee hier, kan ik je melden. Hier alles OK, alleen werkelijk bloed- en bloedheet. Gisteren werd ik er echt een beetje naar van, kwam waarschijnlijk omdat ik te weinig had gegeten. Naast drinken moet je ook zeker niet vergeten te eten. Dus ik ben snel een supermarkt ingestapt en heb een zak chips gekocht (zout werkt altijd), en heb die in een sneltreintempo achterover geslagen. Om 9 uur s morgens is het al zo'n 33 graden, kun je nagaan hoe heet het om een uur of 1 is. Echt bijna niet uit te houden, zeker niet in een auto zonder airco die gewoon af en toe in de zon geparkeerd staat, daar ontkom je niet aan. Als je er weer in stapt kun je het stuur en de versnellingspook niet eens vasthouden zo heet zijn die. Sommige mensen hebben een handdoek over hun stuur liggen, moet ik misschien ook maar doen. Verder best veel te melden, al zijn het wel een beetje kneuterige dingen...zoals onze tocht naar Athene, waarbij we op zoek gingen naar het Olympisch Stadion, omdat we dachten dat dat, net als de Acropolis, een oud stadion was. Ongeveer een uur later kwamen we daar aan (de ring van Athene is nu eenmaal de ring van Amsterdam niet), bleek het gewoon een nieuw stadion te zijn. Pfffff lekker suf. Om ons bezoek nog enigszins te rechtvaardigen zijn we toch maar even uitgestapt om het te bekijken. Maar het was natuurlijk niet veel bijzonders, al is het wel heel groot. Daarna richting Acropolis gereden, en dat vond ik echt wel de moeite waard. Er wordt toch altijd een beetje minnetjes over gedaan, maar ik vond het echt indrukwekkend. Er heeft zich veel afgespeeld rond dat ding en dat is best een mooi gegeven. n het uitzicht over Athene vanaf die berg is ook heel mooi. Ja, ik was blij dat we de moeite hadden genomen om na ons fiasco Olympisch Stadion, toch nog een uur terug te rijden en de Acropolis te bezoeken. De volgende dag zouden mijn collega en ik alweer splitsen en ik moest haar naar de boot brengen. Dat mens van de receptie had gezegd: 40 minuten naar die haven, als het druk is een uur. Dus waren we om 8.40 weggereden, zij moest de boot om 10 uur hebben. Nou, dat bleek dus wel wat langer en die haven ligt ergens aan de rand van Athene en het autorijden was echt een regelrechte HEL. Bloedheet en megadruk, op maandagochtend. Om 9.50 waren we er nog niet en die collega moest ook nog een kaartje kopen en zoeken waar die boot was, dus ik dacht: ze haalt het nooit meer. We raceten door die automassa en ik maakte nog een paar rare zwenken om toch snel ter plaatse te kunnen komen, M. (die collega) rukte het portier open, rende naar buiten, pakte snel haar koffer en weg was ze. Ik geloof dat ze m toch nog gehaald heeft trouwens..;-) Tja, en toen moest ik alleen verder, maar zie Athene maar eens uit te komen. Het irritante is dat de borden slecht staan opgesteld en dat men het leuk vindt soms ineens over te gaan op het Grieks, zodat je de namen niet meer herkent. Zo moest ik naar Korinthe, en na 5 km de ruimte inrijden zag ik eindelijk een bord. Dus de weg maar gevolgd. Op een gegeven moment stond ik bij een T-splitsing met ineens alleen nog maar borden in het Grieks. Tja...dan moet je je fantasie maar een beetje gebruiken, en dat heb ik dus maar gedaan (van wat daarvan over was in een kokende auto met 20 toeterende auto's om je heen). En het geluk was met mij, want het blkee inderdaad de goede richting. Die afstanden hier vallen vies tegen trouwens. Je bent zo meer dan een uur onderweg naar wat op de kaart heel dichtbij lijkt. En ze rijden als gekken. Als je ergens waar een bord:50 staat, 90 rijdt sjesen ze je nog voorbij of zijn ze aan het bumperkleven, waarna ik inhoud, mijn hand uit het raam steek en zeg dat ze maar moeten passeren want daar word ik dodnerveus van. Zo opgefokt, die Grieken!! Daar zijn de Italianen niks bij, echt niet. Zaterdag was ik even in een straatje waar ik op zoek was naar een parkeerplaats. 1 minuut hield ik mijn snelheid in, reed ongeveer 20 (smal straatje), die man achter me belachelijk toeteren en die man daarachter de hele tijd met zijn lichten aan het knipperen. Niet normaal. En toen, ineens, was het genoeg... Ik sprong uit de auto en wilde naar die lichtenknipperaar lopen om te vargen of ie niet normaal kon doen. Omdat ik stilstond begon de hele rij natuurlijk te toeteren, en die man achter mij kwam de auto uit. Ik zeg: ik ben effe een parkeerplaats aan het zoeken, doe s effe rustig man!! (in het Engels natuurlijk). Zegt ie: het heeft helemaal geen zin om een parkeerplaats te zoeken, want alles is toch vol. Nou, dat dat natuurlijk onzin was bleek 1 minuut later, want ik vond wel een plaatsje. Maar ik was echt helemaal opgefokt. mede omdat het niet de eerste keer was. Die gasten gaan meteen door het lint als je heel even te langzaam rijdt of iets doet wat ze niet aanstaat. Echt heel erg irritant, dat getoeter de hele tijd achter je. Ik word daar echt doodnerveus van. Sowieso vind ik die Grieken maar zo-zo. Alle verhalen over vriendelijke mensen: ho maar. Ze zijn helemaal niet zo vriendelijk, sterker nog, ze zijn best stug en nors. Dan toch liever de Spanjaarden hoor. Mijn ervaring is dat die een stuk vriendelijker zijn. Komt misschien ook omdat ik ECHT GEEN WOORD Grieks spreek en wel Spaans, misschien scheelt dat wel. Maar dat irriteert me ook, dat ik echt geen woord maar dan ook geen woord versta van wat ze zeggen. Kali Mera en Kali Spera, dat snap ik nog wel, maar daar houdt het ook echt mee op. Nu zit ik in Tolo, een leuk plaatsje aan de kust (zuidoostkust van de Peloponnesos). En de omgeving is ongelofelijk mooi, met allerlei baaitjes en groene bergen enzo. Ik zit in een leuk appartement, met een heerlijk zwembad en zicht over het dorpje en de zee in de verte. Dit complex verandert 's avonds in een soort trendy oord voor Grieken, want de auto's rijden af en aan, een gigantische drukte op dat zwembadterras!!! Wel leuk...Er komen wel opvalend veel vrouwen, maar dat komt volgens mij door de niet te versmaden manager van het hotel. Ik dacht eerst dat het de receptionist was omdat ie daar zat toen ik aankwam en nog best jong is (in de twintig denk ik), maar hij blijkt dus de manager en is niet vervelend. Maar ja...toestraks wilde ik een fles rose openen, maar die klote kurketrekker van dat appartement werkte niet (dat zijn van die super eenvoudige dingen waarmee de hulk nog geen fles openkrijgt). Dus ik naar beneden met die fles om te vragen of hij m open kon maken (hij stond achter de bar). Dus hij maakt m open, geeft m terug en zegt: ga je die helemaal alleen opdrinken? En ik heel droog: "ja". Lekker suf natuurlijk. Maargoed, wat moet ik anders zeggen, (nou nee, kom je zo ook wat drinken? Kan niet) en die hele bar zat al vol met Grieken. Nou ja. Ik heb er ook geen zin in want hij zal wel weer een vriendin hebben of zo (geen trouwring dit keer), dat kan bijna niet anders, en daar begin ik dus maar effe niet meer aan, en heb dus ook geen zin om moeite te doen om leuk te doen. Verder best veel werk, al heb ik vandaag wel wat voorgewerkt want dan heb ik vrijdag wat minder te doen. Zou wel prettig zijn, want dan kan ik een dagje op het strand hangen. Maar ik heb best een behoorlijk programma, want moet veel schetsen maken van plaatsjes en daar ben je best even zoet mee (de wegen, postkantoor intekenen etc.) en daarna nog netjes overtekenen enzo. Zaterdag ben ik weer met die collega samen en zijn we weer in een ander plaatsje. Al met al, de Grieken zijn vrij onaardig, de omgeving is heel erg mooi en het is snik- en snikheet. Oh ja trouwens, die collega met wie ik op La Palma was is nog steeds helemaal in love met die jongen, en ze wil in november terug (ze bellen heel veel), dus mocht het tegen die tijd nog aan zijn, dan ga ik misschien met haar daarheen (vakantie). Moises heb ik dan wel afgeschreven (die zit echt niet op mij te wachten), maar we hebben er sowieso leuke mensen leren kennen en ik vond het eiland echt wat hebben en met die collega heb ik ontzettend veel lol. Maar ja, we zien wel, misschien is het tegen die tijd allemaal wel heel anders met haar en die jongen. In 3 maanden kan er veel gebeuren. OK, dit was het voor nu, tot laterssszzz. x Nina

Ben dus naar Griekenland. Eerst naar Athene, slapen, werken, Acropolis bekijken, volgende dag collega afzetten bij de boot en zelf verder zoefen naar de Peloponnesos. Hopelijk heb ik snel meer te melden! x

Zie ander site want ik ben weer terug in Amsterdam

Tja,..en dan zit je aan de andere kant.....beetje saai hier wel na alles in Los Cancajos..:-( moises wilde niet eens gedag zeggen omdat ie bang was dat ie zou gaan huilen..beetje vreemd wel, maargoed, tis de leeftijd zull´n we maar zeggen, haha. De dagen gaan nu snel, vrijdag ben ik alweer weg!! Moet nog best veel doen!! Nou ja, verder nix te melden dus, ik schrijf wel weer als ik terug ben, is wat makkelijker..de groet´n! x

Pfffffffffffff...mannen. Je wordt er toch doodmoe van. Nou ja, goed. Allebei schluss met de barmannen, collega omdat die van haar eigenlijk toch niet leuk is en de hele tijd even ´weg´ moet om bepaalde dingen tot zich te nemen, zich helemaal gek zweet, te veel praat en te opdringerig is, met die van mij omdat ie toch wroeging kreeg omdat ie natuurlijk getrouwd is, gezeik. Weer een leerpunt..:-): Getrouwde mannen: ik begin er niet meer aan!!! Zij liggen de volgende dag weer lekker naast hun vrouwtje en jij zit er nog aan te denken. Bleg, heb er echt tabak van. Ik doe het natuurlijk zelf, maar denk er vaak niet zo bij na. En later denk ik dan: oh ja, shit, hij is natuurlijk wel gewoon getrouwd. Nu is het huwelijk voor mij niet echt iets dat heel erg van betekenis is, want wat is het huwelijk nu eigenlijk meer dan samenwonen..? Maar toch...nee, nee, nee. Ook dat wil ik gewoon echt niet meer, want de enige die er nog over zit te denken ben jij en hij zit vrolijk thuis. Je moet gewoon iets blokken en dat valt soms niet mee als iemand leuk is. Verder nog steeds wel leuk hier, het weer is opgeknapt, en het is dus best warm. Net ben ik halfrdronken achter het stuur gestapt, totaal fout natuurlijk, zeker met die weggetjes hier (haarspeld-haarspeld-haarspeld). Was ook niet de bedoeling natuurlijk, maar ik bezocht een casita waar de eigenaar tevens een wijnkelder had. Dus, 3 glaasjes achterover gegooid, en die man zat maar van dat ik m volgende week moest bellen als ik aan de andere kant van het eiland zit (daar woont ie). En dat ik m daar en daar moest bellen, want anders zou zn vrouw argwanend worden. Niet dus. Buiten het feit dat ie te oud is, is ie dus wederom getrouwd en nogmaals: Kein(e?) lust mehr daarin. NU EVEN NIET!!!!!!, zal ik maar zeggen...:-)
Vanmiddag nog even lekker op het strand gelegen, was behoorlijk warm!!! En je mocht niet zwemmen want het was te gevaarlijk (staat hier een sterke onderstroom) dus dat was nog best een uitputtingsslag...:-) Enfin, verder niet zo gek veel te melden. Ik heb een b-tje voorgewerkt, dus morgen NIETS te doen, behalve wat puntjes op de i. Lekkerr!! Beetje uitslapen enzo...Okiedokie, hasta luego maar weer...x

Pfff, nou daar ben ik dan eindelijk weer een keertje....weinig tijd, en dat internetcafe heeft onmogelijke openingstijden. Maar dus nu ben ik er eventjes. La Palma is echt leuk. Er is geen ene moer te doen, dat niet, maar het heeft iets heel aparts. We zitten helaas aan de kant van het eiland waar het weer niet zo mooi is en waar de wolken blijven hangen. Je scheurt over de haardspeldbochtweggetjes en ineens zit je in een wolk, dat is zo iets moois!!! Echt fantastisch. En een deel van het eiland is heel groen, en dan die wolken etussendoor, echt heel, heel mooi, bijna onwerkelijk. De laatste dagen was het een b-tje regenachtig (nu weer zonnig gelukkig), maar zo´n bui zie je gewoon echt op je afkomen, een soort wind van wolken en je ziet de regen echt aankomen. Echt heel erg mooi, moet ik zeggen. De stranden zijn zwart maar daar wen je snel aan, en de zee is heerlijk. Wel een beetje gevaarlijk want er staat best een sterke stroming, maar allemaal van die baaitjes met vrij hoge golven. Heerlijk zo´n eiland waar de zee je aan alle kanten tegemoet komt, is echt wel iets voor mij. Geef mij de zee en ik ben gelukkig (hoe poetisch..). Maar die zee heb ik niet al te vaak gezien (ja, van een afstand ja) want het bezoeken van de casita´s is heel veel werk omdat je eerst moet bellen voor afspraken je dan bv om 10 uur een afspraak hebt en die ander dan pas weer om 15 uur kan en die ander kan je dan weer niet bereiken dus moet je de volgende dag weer 100 haarspeldbochten door om daar alsnog naartoe te gaan enzo. Niet echt handig. Je moet ook in tel. cellen bellen maar dat is zo´n grote onzin dat ik dacht: bekijk het maar. Ik heb nu zo´n kaart met een code en bel met mn mobiel. In het begin stond ik nog in zo´n stortbui buiten met mn papieren en een ratelende Spaanse aan de andere kant en toen dacht ik: nu is het genoeg, dit gaat zo niet. En ze merken het wel in NL, als ik 10 van die kaarten inlever..haha. Tja, wat een onzin zeg. Je staat vaak in de middle of nowhere, moet ik dan naar zo´n cel gaan zoeken in een bergdorpje waar NIKS is???? Enfin, maar dat met die mobiel werk perfect, alleen is natuurlijk 10 keer duurder..:-). Met die collega is het ook leuk, ik kende haar nog niet maar het klikt goed, gelukkig. Meteen de eerste dag hebben we al twee barmannen van het hotel waar we toen sliepen opgedoken (viersterren, daar moesten we na 2 dagen dus ook weer uit, gigi), alleen bah, die van mij is natuurlijk weer getrouwd. Wat vermoeiend zeg. Maar een schatje.!!!! Alleen word ik er bijna voor gearresteerd want hij is pas 21..erg he. Ja, en dan ook al getrouwd...die is niet helemaal tof dus, maargoed, wat moet je anders op zo´n eiland denk ik dan maar. Er is niet zo veel keus. Maar we gaan wat uit, heel veel gebeurt er ook niet natuurlijk maar het is een leuke afwisseling en hij noemt me al señora Arrochas (zo heet is van zn achternaam), haha. Had nog wel een andere leuke jongen ontmoet, maar die had ZO´N vervelende vriend!! Die engerd ging op mn collega af thank god, dus ik zat met hem, was wel leuk, hij was een beetje vreemd maar wel leuk. Op een gegeven moment noteert ie mn nummer, heeft ie net het laatste cijfer ingetypt of die enge vriend grist de telefoon uit zn handen en wist het nummer. WAT EEN EIKEL!!! Hij zat alleen maar: vind je me lelijk? Die collega werd er gek van, nog nooit zo´n gefrustreerd persoon ontmoet, en pas 28, kun je nagaan. Dat is een serial killertje in de dop, let op mijn woorden. Enfin, daarna ging alles te snel en hij zei: ´ik bel je morgen´ en ik dacht: hoe doe je dat dan? en dat heeft ie uiteraard ook niet gedaan want dat nummer was dus weg natuurlijk. Sukkel. Maargoed. God, dit eiland is leuk. Ik als Amsterdamse ben gewend dat iedereen met zn kop naar beneden loopt, de buurman HUH (of uberhaubt niks) zegt als je de deur uitkomt, maar iedereen is hier heel vriendelijk en iedereen kent elkaar. Dat is wel een nadeel met Moises (die jongen dus), hij is getrouwd en kan nergens heen met mij want er wordt vreselijk geluld en iedereen kent hem hier. Zucht. Das wel weer een minpunt. Maar het heeft allemaal iets heel gemoedelijks. Maandag gaan we naar de andere kant van het eiland, daar schijnt het mooier weer te zijn (wolken blijven hier hangen, omdat er zo veel bergen zijn) en ook wat meer barretjes etc. Hoeven we niet steeds aan die hotelbar te hangen. Die casita´s zijn mooi, sommige zijn echt heel leuk ingericht met allerlei antiek en heel huiselijk, met een fantastisch uitzicht over het eiland en de zee in de verte. Niet slecht als je aan wat rust toebent. Heb nog 2 keer ruzie gehad met de eignaren van die casita´s omdat ze te beroerd waren om me te komen halen van een herkenbaar punt, en ik 3 kwartier rondzwierf op allerlei onverharde bergweggetjes waar je, als je moet keren, bijna het ravijn inrijdt. Ze hadden tegen me gezegd dat ik in het restaurant aan de weg wel kon vragen waar het was want dat wisten ze wel. Maar het restaurant was natuurlijk dicht om 10 uur s morgens. En ze zeiden ook SUBIR, dat betekent, naar boven. Dus ik naar boven de bergen in. Blijkt het helemaal niet naar boven te zijn, maar naar BENEDEN!!! BAJAR dus. Ja, dan kan je lang zoeken. Ik zeg tegen die man: is het nou zoveel gevraagd om even naar boven te lopen en mij daar op te komen halen bij dat restaurant, ik heb hier geen tijd voor zeg!! Ik ben al een uur aan het zoeken. Ik viel echt uit, vond het zo stompzinnig zoals hij daar doodgemoedereerd stond bij dat zwembad!!!! Alsof ik nix beters te doen heb. Het leuke is dat ze helemaal niet geschokeerd zijn als je kwaad wordt. Ze schreeuwen terug en 1 minuut later sta je met ze te lachen. Heerlijk, echt iets voor mij, omdat ik natuurlijk als ik pissig ben ook nog wel eens uit kan vallen en dat het dan 2 minuten wel weer over is, en de lucht dan is geklaard. Dat begrijpen ze hier. Een kolfje naar mn hand, hihi. Nou ja, ik ga er een end aan breien, ik ga zo eten met mijn collega en dan naar de hotelbar, ik lig denk ik vroeg in bed want collega gaat uit met ´vriendje´ (wel vrijgezel) en Moises moet tot 1.00 uur werken en dat is te laat om nog iets te gaan doen. Morgen vrij..joehoe!!! Maar heb niet zo´n zin om iets te doen want ik heb het halve eiland al gezien en ken de haarspeldbochten (waar ik inmiddels met 80 doorheenscheur) nu wel uit mn hoofd. Misschien wat uitslapen, lekker eten en wat op het strand of zo. Ya veramos. In het weekend is dit tokootje volgens mij dicht, dus misschien een volgende update vanuit onze volgende standplaats: Los Llanos de Aridane, zoals ik al zei aan de andere kant van het eiland. Hasta luego..xxx